De rol van de griot in de maatschappij heeft alles te maken met communicatie: orale literatuur, genealogie, het overbrengen van belangrijke sociale en diplomatiek berichten, talking drums, oorlogs drums, dans drums, muziek, verhalenvertellen. Oorspronkelijk waren Griotfamilies verbonden met bepaalde adelijke families. Zij kregen bescherming en een goede beloning in ruil voor hun diensten. Tot de koloniale periode leefden de griots voornamelijk apart van alle anderen in speciale dorpen. Net als de barden in het middeleeuwse Europa mochten zij niet onder de grond begraven worden. Zo werd voor hen in holle Baobab-bomen een geschikte laatste rustplaats gevonden.

In de 19e eeuw werden er diverse religieuze oorlogen gevoerd en samen met de opkomt van het kolonialisme werd dit de adelijke families fataal. De Europeanen stelden bestuurders aan die geen banden hadden met de oude adelijke stand. Met dit verlies aan macht en middelen was het voor deze families niet langer mogelijk de griots voor hun diensten te betalen. Hierdoor waren de griots gedwongen voor verschillende families te gaan werken om zo in hun onderhoud te voorzien.

Zo werden griots steeds meer een soort algemene entertainers die minder bezig waren met genealogie en geschiedenis. Hoewel de omstandigheden veranderd zijn hebben de oude adelijke families de banden met hun griots nooit helemaal verbroken. Nog steeds worden zij veelvuldig ingezet bij gelegeheden als huwelijk, naamgevingsfeest en begrafenissen. In het laatste geval is het vaak een sprekende griot die de condoleances over en weer proclameren.

Bij veel ceremonies vormen de griots het doorgeefluik voor cadeaus of fungeren zij al onderhandelaar over de bruidsprijs.

Vandaag de dag werken er ook veel griots in het theater. Anderen zijn moderne muzikanten in een van de vele bands die het land rijk is.

Niet alle muzikanten zijn griot. De oprichting van het conservatorium voor muziek en dans in Dakar heeft voor de nodige problemen gezorgd in een aantal families waarvan leden zich op deze school hadden aangemeld. Vanuit de traditie is dit te begrijpen: eeuwenlang was het het alleenrecht van de griot om zelfs maar een muziekinstrument aan te raken of te bespelen. Dit begint langzaam te veranderen.

De griots zijn zeker verantwoordelijk voor het overbrengen van een fantastische en zeer uniek muziektraditie. Muziekstukken en liederen worden nog steeds doorgegeven van vader op zoon. Maar ook specifieke dansen en het vervaardigen van instrumenten is veelal aan de griots voorbehouden. Het maken van muziekinstrumenten is met veel mystiek omgeven omdat de instrumenten een ziel wordt toegedicht die zijn eigen taal spreekt, die van de muziek.

Nu de wereld kleiner wordt proberen griots ook in Europa een bestaan op te bouwen door het geven van optredens en percussieworkshops.

Zo woont sinds december 1998 Moussé Dramé, geboren in de griot familie Diabaté-Dramé te Dakar, in Amsterdam waar hij percussielessen en workshops geeft, danslessen begeleidt en optredens verzorgt. Hier en door heel Europa wil hij mensen de Bambaracultuur laten zien. Zijn droom is dat deze cultuur zich ook verder ontwikkelt. "De ritmes, zoals ik ze van mijn leermeesters en in de dorpen heb geleerd, wil ik graag doorgeven aan diegenen die geïnteresseerd zijn".

Regelmatig wordt Moussé Dramé door djembé Mzungu naar Zeeland gehaald om een percussieworkshop te geven aan geinteresseerde djembé-spelers. Op zondag 22 april 2012 was Moussé weer onze gast om een workshop te verzorgen in de Kruitmolen, Kruitmolenlaan 129, Middelburg Lees verder......